Esperanza 26 juni 2021

Muros (Spanje) 26 juni 2021 (42.46.09N 03.16.2W)
Buenos días Vrienden, Familie en Hardlopers,
Waar waren we gebleven op onze reis naar het land van melk en honing (dat denken we nog steeds) aan de Noordzeekust?
We waren Noord aan het klauteren langs de Portugese kust.
Het was meer dan 300 mijl beuken, maar dat wisten we. Wat zijn we blij dat we een sterke Esperanza hebben!!
Echter, die kust ligt gelukkig achter ons. We hebben het er niet meer over!! Terminado, zouden de Spanjaarden zeggen.
We zijn weer in Spanje, maar wel in een heel ander stukje Spanje dan de Balearen, de Costa’s, Valencia, Barcelona of Madrid. In …. Galicië!!

We noemen het gekscherend: het land van steen. Een soort Oostenrijk aan zee.
We krijgen hier het gevoel van: doe maar normaal dan doe je gek genoeg. Je bent meer dan welkom. Echter we gaan niet alle toeters en bellen uit de kast halen om je te vermaken! Hier is ons pure land, geniet ervan!
Toch een paar getallen om je een idee te geven over Galicië. Het is net zo groot als Nederland en heeft ongeveer 3 miljoen inwoners waarvan er 1.2 miljoen in hoofdstad Santiago de Compostela wonen. Inkomsten: landbouw en visserij. Heel veel visserij !!
Galicië heeft vanaf het water een prachtige gerafelde kustlijn waar de brede Ria’s, een soort baaien, die eigenlijk rivier mondingen zijn in uitkomen. Hoge kliffen, eilandjes en parelwitte strandjes wisselen elkaar af.

Ze hebben mooie namen als Ria de Arousa, Ria de Pontevedra en Ria de Vigo. Met op de achtergrond hoge groene heuvels bezaaid met kleine dorpjes met rode daken. Het is net een anzichtkaart.
Eigenlijk is het hier een beetje te groen naar mijn zin.
Het weer, maar vooral de temperatuur, wisselt hier enorm. Het is de Atlantische oceaan die hier de dienst uitmaakt. Depressies rollen met enorme wolken naar binnen en die storten hier hun hart uit. Het zeewater is ka ka koud. Een rondje zwemmen om de boot haal ik net zonder reanimatie!
Maar, het moet gezegd, het is hier prachtig!!
Op de dagen dat we stil liggen, meestal om het goede weer af te wachten om weer verder Noord te gaan, maken we prachtige wandelingen door het achterland.
Ons hart gaat weer helemaal open en doet ons denken aan toen we in 2008 van Jean Pierre du Port in de Franse Pyreneeën de Camino wandelden naar Santiago de Compostela.
We lopen door piep kleine dorpjes. Hola, leeft hier ook iemand? Langs dennen en eucalyptusbossen (de geur doet me altijd denken aan een apotheek) kleine akkers en weiden. En steeds weer een doorkijkje naar de Ria.