De laatste avond kon mijn vaste bemanning niet dus heb ik even rondgebeld in mijn ronselpool en al vlot had ik een meezeiler. Een uur van te voren waren wij aangemonsterd en als eerste konden wij gaan hozen. Tjonge wat is die boot lek. Een liter of 150 schat ik. Half hozend half zeilen aanslaand waren wij er maar druk mee.
Een uur is dan zo voorbij maar ruim voor de start konden wij al wat testrakjes zeilen.Voor ons was dit niet helemaal bezeild. Voor anderen net wel of ruimschoots wel. Bij de start was het in de luwte van de boerderij aan de overkant nog wel met het grote voorzeil te doen maar eenmaal uit die luwte was ik wat blij met mijn high-aspect. We gingen dus starten met de kleine. Blijkbaar was voor iedereen de startlijn toch dichterbij dan gedacht en er zat aardig wat kracht in de wind en met vier boten lagen wij zij aan zij aan de overkant de laatste seconden stil alle kracht uit de zeilen houdend te hopen dat we niet over de lijn zouden gaan. Toen de start eenmaal daar was had ik een hele voorraad vuile was boven mij liggen. De hoogst liggende boten liepen één voor één boven ons weg vuile wind achterlatend. Even dacht ik het helemaal voor elkaar te hebben omdat ik in het kruisrak nadat ik eerst de C- voorrang moet verlenen enkele slagen daarna de C- kon dwingen achter mij langs te moeten gaan. Ook daarna maakte ik een zeer kort slagje niet te ver de buitenbocht op stroom to komen om daarna net tussen de eerste ton en de dam te kunnen prikken. Elegant was het niet maar wel effectief. Het had wel wat weg van de avond ervoor. Alleen lag de boventon nu veel dichterbij omdat het halve personeel van de Volvo dealer Henk Scholten uit Culemborg al bezig was de BBQ op te stoken. Het jaar ervoor hebben ze ons helemaal in het nieuw gestoken dit jaar was de inwendige mens aan de beurt. Het zou een korte race worden. Dat wilden wij zelf ook wan we waren hiervoor speciaal een dag gaan vasten, "Henk" zou koken. In het eerste gedeelte van de race was de Tompoes met opzet laag gestart om ons kleine bootjes de ruimte te geven hoog aan de wind hutje mutje op de startlijn. Daarna liep die boot onwaarschijnlijk hoog voor mijn gevoel in één ruk naar de bocht en boventon.
In de bocht hebben we het een beetje verloren met de zeilwissel naar een maatje groter. Maar we liepen wel in op de Loper die na de laatste wedstrijd op dezelfde SW stond als wij. Naar de 0 ton liepen wij echt naar hem toe. De wind was inmiddels iets in kracht afgenomen en mijn bemanning vond dat het wisselen naar "klein" nergens voor nodig was dus met dit overlegmodel hebben wij het grote zeil aar laten staan. We hadden dat zeil wel semivliegend gehezen dus er moesten nog even stel wat leuvers bijgehaakt worden. ook dit gebeurde niet op het beste moment maar het leverde wel een mooie tegenlicht foto op. Het silhouet ben ik.
Aan het einde van het liedje bleek er niet meer dan een zesde plaats in te zitten die avond. Maar we hebben wel lekker gezeild en gegeten! |
Hamer Auto’s Culemborg
