Een goed begin is het halve werk helemaal bij wedstrijdzeilen. Om zo hoog mogelijk te kunnen starten zeilden wij de laatste seconden voor het startsein “over bakboord” langs de startlijn van de startboot naar de overkant. Hierdoor moest de C- ons voorrang verlenen, hegeen hen kostbare hoogte kostte.

Na de start bleek alleen dat de J-Art nog hoger lag, het gedeelte van goed starten was gelukt. Wij hadden geheel on-Events zelfs voor de wedstrijd enkele testrakken gezeild en zeilen getrimt. Hierdoor hadden wij gelijk na de start een redelijk competitieve boot, tussen de J’s C-’s en de Winners. We lagen gewoon op positie drie en konden het de C- nog knap lastig maken en dat in het kruisrak nota bene.

Vlak voor de bocht hebben we echt geen meter de laatste strekdam overzeild en met slechts enkele centimeters onder de kiel met veel geprik kwamen wij erlangs. Daarna nog steeds scherp aan de wind de binnenbocht gevolgd zonder een slag te willen maken. Ook hier verdiende de af en toe killende zeilen geen schoonheidprijs. Echt op het randje zijn we de bocht doorgekomen de dieptemeter angstvallig in de gaten houdend.  “50cm, 40cm, 30cm, 20cm” Het ding schreeuwde het uit. Eén maal schampten wij zelfs de grond zo dicht langs de kant zaten wij. De C- nog steeds volgend in de bocht was het tijd om de high-aspect te verwisselen voor de genua.

Hier hadden wij even niet goed nagedacht omdat deze klaar lag aan de verkeerde kant. Na wat gemopper van het voordek alsnog de genua gehesen en  konden wij de C-, die inmiddels het spinaker had gehezen, nog steeds goed volgen. Ver voor ons voeren op kop de Tompoes gevolgd door de J-Art met de ingehuurde stuurman. Kunst, zo kan ik het ook. Achter ons kwam het lichtblauwe gevaar al opzetten, de “LekLoper” met de van de winter vastgezetten kiel. Dat vastzetten heeft wel geholpen moet ik zeggen. Hij had een soort van zwenkkiel die aan de verkeerde kant hing. Wij volgden de C- al kribben varend aan de Culemborgse kant. Aan deze kant heb je meer vrije wind maar de keerzijde van deze kant is dat de stroom aan deze kant wat meer is. Wij zijn dan ook overgestoken en konden dit met wat meer snelheid doen omdat we wat scherper aan de wind een vlotte oversteek konden maken. De Loper bleef aanvankelijk nog rechts varen maar kwam later toch ook over omdat de gele ton al in het vizier kwam.